السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )

441

ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )

آنگاه در سجدهء سوّم فرمود : « أسألك بحقّ محمّد حبيبك صلّى اللَّه عليه و آله لمّا غفرت لى الكثير من الذّنوب و القليل ، و قبلت من عملى اليسير . » - به حقّ حبيبت حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله از تو تقاضا دارم كه گناهان فراوان و اندك مرا آمرزيده ، و عمل اندكم را بپذيرى . سپس در سجدهء چهارم فرمود : « اللّهمّ ، بحقّ حبيبك محمّد صلّى اللَّه عليه و آله لمّا أدخلتنى الجنّة ، و جعلتنى من سكّانها ، و لمّا نجّيتنى من سفعات النّار برحمتك . » - خداوندا ، به حقّ محبوبت حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله از تو درخواست مىنمايم كه مرا داخل بهشت نموده ، و از ساكنان آن قرار داده ، و به رحمت خويش ، از زبانه‌هاى فراگيرندهء آتش جهنّم نجاتم بخشى . ( پايان روايت مذكور ) اگر به ذهن كسى خطور كند كه در اين روايت نيامده كه اين دو سجده شكر براى نماز مغرب است . در جواب گفته مىشود : از اينكه اصحاب و راويان ما آن را بعد از نماز مغرب ذكر كرده براى مغرب تعيين كرده‌اند ، معلوم مىشود كه اين مطلب از طريق روايت ديگرى به آنها رسيده است . » 5 - پيش از اين در تعقيب سجدهء شكر نماز ظهر آنچه را كه هنگام بلند كردن سر از سجده گفته و بدان عمل مىشود ، ذكر نموديم ، بنا بر اين به هر مقدار از آن كه در مورد عموم سجدهء شكر نمازهاى واجب مىباشد ، عمل شود .